Aydınlanma Senfonisi

Bugün birşeyleri aşmak için yazmalıyım.Arzularımı,tutkularımı,hırslarımı bir araya getirmeliyim.Bu bir aydınlanma olmalı.Bu transparan bir yazı olmalı.İçindekileri görmeye çalışmalıyım, heyecanlanmalıyım.Özgür olmalıyım, kahvede çayımı yudumlarken, bir kedi köpeği kovalamalı anlatabiliyor muyum dostum biraz şaşırmalıyım.

Şartlandırma ve propaganda ile karamsarlığı yaymaya, insanları mutsuz etmeye eğilimli bir toplumuz.Herkes her küçük şeyden şikayetçi, herkes hasta, herkes yoksul...Pollyannacılık oynamak istemezdim ama tam da ihtiyacımız olan şey bu.Verem gibi yayılan tatminkarsızlıktan kurtulmamız gerek.Hatta arzularımızı yerine getiremesek bile kendimizi kandırmaya, rayından çıkmış gerçekleri rayındaymışcasına hareket etmeye ihtiyacımız var.İnanıyorum ki sahte mutluluklar gerçek acılardan daha elzemdir.Ve inandığınız şeylerin gerçek olduğu bilinciyle yaşamak sizi yalanlara bağlasa da gerçek olanın yani ''hayallediğiniz herşeyin en güzel nektarını'' tatma zevkini de size verecektir.Gerekli olan biraz daha çocukluk...

Gerçek bir çocukluk dönemi daha istiyorum.

Hayaller kurayım, 

Saklambaçta ebe olayım çaktırmadan bakayım sağa sola,

Keçi boynuzunu kemiriyim elli bin lira vereyim eşekli amcaya,

Meybuz alayım ortadan kırıp vereyim yarısını Leyla'ya, Zehra'ya

Afilim olsun biraz.

Uğur böceği arayayım.

Hep beraber şarkı söyleyelim.

''Uç uç böceğim,yarın düğün olacak,annen sana terlik pabuç alacak.''

Sonra çişimiz gelsin.

Emine teyzenin duvarına işeyip kaçalım.

Top oynuyoz Esat geliyooon mu desin Okan

Kaleye geçmeyince kavga edeyim Süleyman'la 

Akşam ezanı okunur okunmaz eve döneyim, 

Sonra su çiçeği ne bileyim tekrar kabakulak olayım,

Şakacıktan öleyim.

Ölmeyi uyumak sanayım.

Herşeyin böyle saf kalması için elimden geleni yapmalıyım, yapmalıyız.Bu buhrandan ancak bu saflıkla kurtulabiliriz.Talep etmeden yaşamayı bilmek onurlandırır hayatı.